Historie

Elke jong volwassene wil na verloop van tijd zelfstandig wonen. In dit streven zijn normaal begaafde autistische jongeren geen uitzondering. Voor hen liggen de zaken echter niet zo eenvoudig.

Vele van deze jonge autisten wonen in diverse instellingen waarvan zij ook begeleiding ontvangen. De begeleiding is gericht op het ontwikkelen van vaardigheden om zo zelfstandig wonen mogelijk te maken. De mogelijkheden om daarna ook daadwerkelijk zelfstandig te gaan wonen ontbreken echter. Terugkeer naar het ouderlijk huis is geen optie.

De mogelijkheden die een regionale instelling voor beschermd wonen (RIBW) toen kon bieden aan autistische jongeren waren niet altijd in overeenstemming met de wens van deze jongeren en zeker niet afgestemd op de specifieke behoeften van deze doelgroep.

Uit deze nood geboren, namen enkele ouders van autistische jongeren het initiatief tot Stichting Matthias. Haar doelstelling is: Het mogelijk maken van zelfstandig wonen met begeleiding voor normaal begaafde jonge mensen (18-28 jaar) met een stoornis in het autistisch spectrum (PDD-NOS en Asperger).

Na een korte periode is Stichting Matthias van een ouderinitiatief uitgegroeid naar een Stichting, die geheel autonoom functioneert, maar de wensen op het begeleid wonen van haar doelgroep zeker in oog-schouw houd. De Stichting wil hen een woning bieden met een eigen voordeur (dus geen groepswonen), met begeleiding op maat en met aandacht voor een zinvolle dagbesteding.